Brakiterapi

Brakiterapi terimi, Yunanca "brachy" kelimesinden türetilmiştir ve ilk olarak konformal radyoterapinin bir formu olarak tanımlanmıştır. Brakiterapi, boyutları küçük ve kapsüllenmiş radyonüklid kaynaklardan gelen radyasyonun kullanıldığı bir tedavi yöntemidir. Bu yöntemde, radyasyon kaynakları doğrudan tümör içine veya yakınına yerleştirilir, bu da eksternal radyoterapiye kıyasla belirli avantajlar sunar. Brakiterapide, radyasyon kaynağının tümör veya yakınına yerleştirilmesi, tedavi edilmesi gereken bölgeye maksimum dozun ulaştırılmasını sağlar. Ayrıca, dokulara soğurulan dozun, kaynaktan uzaklaştıkça mesafenin karesiyle ters oranda azaldığı göz önüne alındığında, brakiterapinin sağlam dokuların veya kritik organların korunması açısından eksternal radyoterapiye göre daha etkili olduğu söylenebilir. Brakiterapi, iç brakiterapi ve dış brakiterapi olmak üzere iki farklı türde uygulanabilir. İç brakiterapide, radyoaktif kaynaklar tümörün içine veya yakınına yerleştirilirken, dış brakiterapide radyoaktif kaynaklar cilt üzerinde veya vücudun dışında belirli bir mesafede konumlandırılır. Bu yöntem, tümörün içine yerleştirilen radyoaktif kaynakların doğrudan tümör hücrelerine etki etmesi sayesinde tedavi etkinliği sağlar. Brakiterapi, diğer radyoterapi yöntemleriyle kombine edilebilir veya tek başına kullanılabilir, tedavinin türüne ve hastanın durumuna bağlı olarak doktor tarafından belirlenir. Brakiterapinin dezavantajı olarak, bölgesel uygulanabilmesi ve oldukça küçük tümörlerde kullanılabilmesi söylenebilir. Bu durumda, radyoterapi tedavisi uygulanacak hastalardaki, brakiterapi tedavi yöntemi uygulanacak hastaların diğer radyoterapi uygulamalarına göre az olmasıdır. Bir başka deyişle, normal bir radyoterapi bölümündeki tüm hastalar düşünüldüğünde, %10-20’lık kısmının brakiterapi ile tedavi edilmesini gösterebiliriz.